กลิ่นฟาง

ณ ที่ที่ไกลจากเมืองมาก  ฉันพบเจอสิ่งประหลาดอยู่ สามอย่าง

หนึ่ง คือ ดอกไม้พูดได้

สอง คือ คุณลุงที่นั่งปลูกต้นไม้ทั้งวัน

สามคือ  หมา กินผัก

 

ฉันไม่ได้บ้านะ  ฉันเห็นเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก่อนพระอาทิตย์จะพลบทุกวันฉันจะไปเดินเล่น

ที่สวนดอกไม้ มีดอกสีเหลืองเป็นส่วนใหญ่ ฉันเดินมองไปมา ได้ยินเสียงเหมือนบอกว่า

" เธอ .. เธอร้องเพลงได้หรือปล่าว ? "

ฉันสับสน กับโลกนี้พอสมควร

ดอกไม้พูดได้ด้วยหนะซิ!

ฉันไม่ได้พูดอะไร แต่ดูเหมือนเจ้าดอกไม้เหล่านั้นจะพึงพอใจกับเสียงฮัมเพลงของฉัน

 

ตื่นเช้าขึ้นมา ในระหว่างที่ทานอาหารเช้า

เจ้าหมาน้อย สีขาว ตัวหนึ่ง มานั่งจ้องเหมือนจะขออาหาร

เมนูอาหารของฉันประกอบด้วย ผักทอด ฟักทองนึ่ง อ่อมเห็ดโคน

ทายซิ ว่าฉันจะให้อะไรดี กับหมาน้อยตัวนั้น

 

ฉันโยนผักทอด ลงไปไปงั้นๆหละ เพราะคิดว่ามันไม่กิน

น่าแปลกที่สุด

หมากินผักด้วยความเอร็ดอร่อย

 

 

ช่วงกลาง ของวัน

ฉันนั่งอยู่กับตัวเองในห้อง นั่งนานจนเมื่อยเลยออกมาเดินเล่นที่ระเบียง

ฉันเห็น คุณลุง คนนหนึ่ง นั่งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ที่เขาปลูก

ว่าจะ ตะโกนทักทายแกหละ

แต่แค่เห็น ก็รู้สึกแกไม่ธรรมดา แกเป็นคนสวนที่ดูยิ้มแย้ม มีความสุข

ฉันหยุดนิ่ง มองดูแล้วเดินเข้าไปในห้อง

ผลอยหลับไปอีกแล้ว

 

นี่เป็นตอนเย็นของอีกวัน

 

คุณลุงยังนั่งอยู่ตรงนั้น

ดูมีความสุขเหมือนเด็กน้อยเลย!!

 

เธอว่าโลกกลับหัว หรือ หัวฉันกลับ

หรือว่าสายตาฉันจะผิดเพี้ยนไปจากที่เคยคิดนะ

หลายคนคงอยากไปดินแดนแห่งนี้

ฉันก็ยังอยากกลับไปอีก

ในเมืองคนยังคงแสแสร้ง

โกหกได้แม้แต่ ดอกไม้ หมา และผู้คน

ที่ออกจะป่วยการที่สุด

คงเป็นการบิดปรับ หัวใจตัวเอง

กระมัง ..

 

ฉันยังนั่งอยู่ที่นี่

ที่ที่มี คุณลุง หมาน้อย และดอกไม้พูดได้

 

 

edit @ 2 Mar 2009 20:21:37 by sweethay

Retreat

O whiteness,
O loneliness,
We have become dismantled fortresses.
We have become alone in our love.
Let us make love to our aloneness.

20 March 1993
Dorje Denma Ling

 สำรวจ สิ่งมีชีวิต ที่เรียกว่า " คน "

 

 

 

 

ศิลปิน คือ ผู้ที่เปลือยหัวใจ ให้ว่างปล่าว 

 ล่อนจ่อน ไม่เหลืออะไร ...

 

ฉันก็แค่คนธรรมดา ชีวิตก็ไม่มีอะไรจะต้องเสียซะหน่อย

 

 เมื่อวานฉันเพิ่งดูหนังการ์ตูนของ Pixar เรื่อง ระ -ทะ - ทู - อี่

พ่อครัวกัสโตว์บอกเจ้าหนูน้อยว่า Everyone can cook!

ไม่ว่าใครก็ทำอาหารได้

ฉันนึกไปถึง Everyone can love.

ไม่ว่าใคร ก็รักได้..

 

เธออาจลองผสมผสาน สิ่งใหม่

เพียงแค่คิดว่าจะเป็นไปได้  ชีวิตที่อร่อย กลมกล่อม นั้น

ควรค่าอย่างยิ่งต่อการ ละเมียด ลิ้มรสอย่างช้าๆ...

 

 

 ฉันเพิ่งจะมีเพื่อนอีกคน

 

ก่อนที่เราจะเริ่มคบหา หรือ ปฎิสัมพันธ์ กันไม่ว่าจะแบบเพื่อนหรือคนรู้ใจ

สิ่งแรกที่มอบให้แก่กัน คือ " ความจริง "

ฉันไม่มีอะไรจะให้เธอ  .. ฉันนึก

 ทุกครั้งที่รู้สึกว่าคนตรงหน้านั้นสำคัญ ฉันก็มักจะไม่ลังเลที่จะเผยความจริงให้เห็น

ฉันเพิ่งจะเล่าอดีตอันโง่เขลา ขมขื่นให้เพื่อนคนหนึ่งฟัง

ชีวิตมันก็แค่ธรรมดา ธรรมดา

มีขึ้นมีลง เหมือนน้ำลด 

 

จะเจ๋งไปไหนกัน

ดวงตะวันที่อบอุ่นยังมีลับขอบฟ้า

ความมืดมิดก็ย่างกรายเข้ามา

 

ฉันใดก็ฉันนั้น

 

ลืมตาขึ้นอีกที

เธอก็อาจ

 

เห็นแสงตะวันสาดส่อง อีกครั้งนึง

 

 

ฉันรักเธอเหมือนก้อนหิน..

 

 Love.
What is love?
What is love.
Love is a fading memory.
Love is piercingly present.
Love is full of charm.
Love is hideously in the way.
Explosion of love makes you feel ecstatic.
Explosion of love makes you feel suicidal.
Love brings goodliness and godliness.
Love brings celestial vision.
Love creates the unity of heaven and earth.
Love tears apart heaven and earth.
Is love sympathy.
Is love gentleness.
Is love possessiveness.
Is love sexuality.
Is love friendship.
Who knows?
Maybe the rock knows,
Sitting diligently on earth,
Not flinching from cold snowstorms or baking heat.
O rock,
How much I love you:
You are the only loveable one.
Would you let me grow a little flower of love on you?
If you don’t mind,
Maybe I could grow a pine tree on you.
If you are so generous,
Maybe I could build a house on you.
If you are fantastically generous,
Maybe I could eat you up,
Or move you to my landscape garden.
It is nice to be friends with a rock!

From Timely Rain: Selected Poetry of Chögyam Trungpa. Written July 1975. First published in FIRST THOUGHT BEST THOUGHT.

 

 

 

 

 

ฉันกำลังดื่มชา

 

ก็แค่ ค่อยๆจิบ ลิ้มรส...

 

เชียงรายหนาวมาก

ชาที่จิบร้อน มีรสชาติขม หอมละมุน และมีไอขึ้น

มีคนเคยบอกว่า " จิบชาถ้วยเดียว สัมผัสได้ทั้งจักรวาล "

เมื่อคุณอยู่กับสิ่งตรงหน้า ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร สัมผัสมันอย่างละเอียดอ่อน ...

ความสุขที่เกิดขึ้น ณ ขณะนั้น อาจเป็นความสุขทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นกับคุณ

 

 ลองดูซิ

มองออกไปข้างนอกบ้าน  ต้นไม้สีเขียวๆอยู่นั่นไง  ต้นไม้ก็หายใจได้ เช่นเดียวกับเรา ประสาทสัมผัสทั้งหมด อาจถูกเปิดเมื่อมนุษย์รู้ตัว ตามองเห็นสีสันของโลก หูได้ยินเสียงนกร้อง ร่างกายยินยอมให้ความร้อนหนาวได้สัมผัส  เด็กเล็กๆจะมีสัมผัสที่ดีกว่าผู้ใหญ่ ถ้าเขาไม่โตมาพร้อมกับการ ตัดสิน ผิดถูก เขาจะยังคงใช้ทักษะที่ธรรมชาติให้มาตั้งแต่แรกเกิด

มีอะไรในโลกที่ผิดถูกบ้าง ?

มันเพียงแต่เกิดขึ้น ไม่มีอะไรแน่นอน

แค่ " รู้ " จะได้ใหม 

รับรู้สัมผัส หากเป็นความทุกข์ทรมาน ก็จงขอบคุณและสิโรราบต่อสัจจะ

หากเป็นความสุข ก็จง ดื่มด่ำ หล่อเลี้ยง ระลึก และเรียนรู้

ความจริงคือสิ่งที่สวยงามที่สุด

มนุษย์ เป็นสิ่ง จริง

มีความจริง สดใหม่ ดิบ น่ารัก ขี้อาย

 

และที่สำคัญ

ฉันเอง ก็เป็นสิ่งมีชีวิตนั้น