" ฉันเริ่มเขียนไม่ได้ เพราะสิ่งที่อยู่ในตัวฉันเริ่มจะไม่เป็น ภาษาคน ช่วงนี้ ..."
" ฉันเริ่มเขียนไม่ได้ เพราะสิ่งที่อยู่ในตัวฉันเริ่มจะไม่เป็น ภาษาคน ช่วงนี้ ..."
เธอเคยเหงาบ้างหรือปล่าว ?
ฉันดีขึ้นบ้างแล้วหละ แค่ได้บอกเธอว่าเหงา
เพราะฉันไม่รู้จะเอามันไปไว้ที่ไหน
ท่ามกลางเสียงโทรทัศน์ หรือ งานรวมรุ่น
ปากขยับพูดจา โฆษณาพาที
เหงาพิลึก
เธออยู่ไหน
เขาอยู่ไหน
พวกเธออยู่ไหน
ผู้เป็นที่รักของฉัน
ใครรู้บ้าง
อย่าปล่อยให้ฉัน ตาลอยใจลอย สิ
ฉันยังรอเธออยู่
ฉันยังปรารถนา ให้พวกเธอมาเปิดแง้มหัวใจฉัน
เท้าฉันยยังย่ำ ไม่ไปไหนตอนนี้
อยากเดินเข้าไปสวมกอด ทักทายเพื่อนรักเหลือเกิน
เหมือนไร้ชีวา
เหมือนคนอดอาหารอยู่กลางทะเลทราย
กระหาย ไร้นวลเนื้อ ไร้ความชุ่มชื้น
เหมือนคนอดอาหารอยู่กลางทะเลทราย
ที่หวนคิดถึง เนื้อ ข้าว และน้ำเย็น
Lonely time ,
เมื่อเงินทองช่วยเหลือไม่ได้
เมื่อซุบเปอร์ฮีโร่ก็ช่วยเหลือไม่ได้
แล้วคุณจะทำอย่างไร
ฉันควรจะทำอย่างไรดี เธอว่าฉันควรทำอย่างไรดี
เพื่อนรักของฉัน ?
อรุนสวัสดิ์ ทุกคน
เห็นใหม วันนี้ก็เช้าอีกแล้ว
พระอาทิตย์ เหมือนเด็กเกิดใหม่ทุกวัน
มีแต่ความรัก และ ความหวัง
ฉันมองเห็นหลายสิ่ง ในแสงสีนวลนั้น
สีนวล ฟ้า ส้มโอรส ชมพูอ่อน
เธอเห็นใหม
เชื่อฉันซิ
มองออกไปนอกหน้าต่างนั่น
เธอจะได้เห็นมัน
ความมืด ครึ้มกำลังจะจากไป
กลีบเมฆที่กำลังคลี่คลายออก
ราวกับว่าเรารอคอยมันมานาน
ราวกับว่าเรารอคอย
ที่จะเผยหัวใจที่แท้นี้
ในทุกวัน ในทุกนาที
...
edit @ 11 Mar 2009 00:10:37 by sweethay
ว่าด้วยเรื่องของ land scape
ธรรมชาติ
และ ความรัก
มองออกไป ในผืนหญ้ากว้าง ในอำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย
ฉันถามเด็กน้อยคนหนึ่ง ว่าเธอ จะจำภาพท้องทุ่งที่สวยงามนั่น ไปตลอดได้ใหม ?
ฉันนึกถึงประโยคที่ว่า
Sun set soon Forgotten ..
ดวงตาของฉันกระพิบอย่างช้า ทุกอย่างช้า ดอกหญ้าต้นใหญ่ ไหวไกว ไปมา
เหมือนภาพวาด ซุ้มกองฟางที่โม่เน่วาดไว้
ฉันกำลังมีความรัก
..
ฉันเดินไปบอกใครหลายคน ว่าข้างนอกตรงนั้น เป็นแลนเสคปที่งดงาม
ฉันเดินไปบอกคนที่ไม่รู้จัก วานเขาให้ถ่ายภาพนั่นไว้
กลิ่นทุ่งหญ้า ฟาง หอมๆ นั้น
ลมโกรกเชียว
พื้นที่ตรงหน้า ดูมีอิสระภาพ เชื้อเชิญให้เราย่างกรายเข้าไปสัมผัส เสียงกีต้าร์ดังมาจากในห้อง ทุกอย่างดูสอดรับกันไปหมด ทุกอย่างน่าประทับใจ จนไม่อาจลบเลือนได้
ฉันไม่สามารถครอบครองมันได้
แต่ฉันรักมัน
มีคนบอกว่า เราไม่ตายหรอกถ้าเราไร้คนรักอยู่ข้างกาย
แต่จะตายแน่นอน ถ้าหัวใจของเราปราศจาก ความรัก
ที่ทาง สำคัญมากนะ เสือ มันมักจะรู้ที่ทางของมัน เวลามันเอาอุ้งเท้าค่อยๆแตะลงบนผิวดิน อย่างรู้ตัว มันรู้ว่าที่ไหนใช่ ไม่ใช่ ในคำสอนของชัมบาลา มีเขียนไว้ว่า Tigers become carefully observe the landscape before pouncing .. ที่ใดที่สมดุล ปลอดภัย มีพลัง เสือจะไป
ฉันเอานิ้วชี้ไว้ที่ปาก ส่งสัญญาณบอกเด็กชาย ให้เบาเสียงและหยุดนิ่ง ไม่ต้องพูดเลย ได้ยินใหม
เหมือนเครื่องดนตรี กำลังบรรเลง เพลงให้เราฟัง ธรรมชาติกำลังขับขาน บทเพลงที่เพราะที่สุด
มีพวกซูฟีเคยบอกว่า
Don't worry about saving these song!
And if one of our instruments breaks , It daesn't matter...
edit @ 22 Dec 2008 00:06:02 by sweethay