กลิ่นฟาง

ทำไมต้องอุรังอุตังในสวนสัตว์พาต้าด้วย? น้องใหม่ มีอะไรฝังใจกับลิงหรือเปล่า หึหึ

ขอแลกเปลี่ยนสักเล็กน้อยนะ อาจไม่เกี่ยวอะไรกับข้อเขียนของใหม่ แต่เกิดฉุกคิดขึ้นมาหลังจากได้อ่าน

มีคำถามที่ตอบค่อนข้างยากอยู่นะว่าเราเป็นอย่างที่เราอยากเป็นจริงๆ หรือเปล่า แม้ว่าเราจะตอบว่าเราเป็นอย่างที่เราอยากเป็น แต่ก็มีข้อโต้แย้งว่าความอยากเป็นของเราก็อาจจะถูกกำหนดจากอะไรบางอย่างก็ได้ ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว ดังนั้น มันก็ไม่ใช่ความอยากที่แท้จริงของเรา หรือไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเรา

ดังนั้นคำถามที่ว่า "อะไรคือตัวเราที่แท้จริง?" จึงไม่สามารถตอบได้ง่ายๆ หรือบางทีอาจจะตอบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

แต่ท้ายที่สุดคำถามข้างต้นอาจจะเป็นคำถามที่ค่อนข้างไม่มีประโยชน์เท่าไหร่ เพราะสุดท้ายเราก็ "เป็น" อย่างที่เราเป็น นั่นแหละคือสิ่งที่จริงที่สุด

ปล. พี่บ่นอะไรของพี่เนี่ย ไม่รู้เหมือนกัน

อิอิ แวบมาอ่านจ้าๆ -0-

พี่เอก - เพราะว่าอุรังอุตังป่ามันคงมีความสุขกว่าอยู่ในสวนสัตว์ กระมัง ส่วนอยากเป็นอะไรแน่หรือปล่าว มันก็ยากอยู่ เพราะเราชินกับการฟังเสียงภายนอกรับเอาของภายนอกเข้ามากระทบ อย่างที่พี่ว่านั้นแหละ คำถามอาจไม่สำคัญเท่าเรา อยู่ กับมันยังไง เราคงต้องคุยกันอีกลากยาวไปเลย ช่วงนี้เพิ่งได้หนังสือมาใหม่ เกี่ยวกับเรื่อง "อิสระ" ใหม่เคยอ่านอยู่บ้าง กฤษณะมูรติ กับ ตรุงปะ ให้แง่คิดเรื่องทำนองนี้น่าสนใจเลยทีเดียว ปล.เอาไว้คุยกันต่อแน่นอน

คุณชายเต้ - สบายดีใหม? ไม่ได้เจอกันนาน อาจจะได้เรียนตัว LI เหมือนกันแหละ

สวัสดีครับ
ตามมาจากhttp://vichak.blogspot.com/ของตั้มวิจักขณ์ครับ

ขอแอบอ่านแบบโจ่งแจ้งหน่อย เว็บเลือกสีสวยครับ