หลุด

posted on 13 Feb 2008 23:06 by glinfang  in Walking

อิสระแห่งการเรียนรู้

                ......
ข้ามพ้น(แต่ปนอยู่)จากพันธนาการทางค่านิยมกระแสหลัก
สู่การรับรู้เรื่องราวอย่างไร้ขอบเขต
ทั้งจากหนังสือ ผู้คน ธรรมชาติ เพื่อการมีชีวิตอย่างป็นสุข
เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์
อยู่กับความสุขที่ยั่งยืนกว่าการเสพบริโภคนิยมไปวันๆ
เรียนรู้ที่จะสร้างพื้นที่แห่งไมตรีและอบอุ่นให้แก่คนข้างๆ
                ......
             
เลือกเองสักที
หลุดจากการสะท้อนอารมณ์จากแววตาที่เพ้งเล็งของผู้อื่น
ชีวิตที่อยู่นี้อาจไม่นานนัก
หากแต่จะอยู่อย่างคุ้มค่าและมีความสุขที่แท้โดยไม่ต้อง
ง่วนอยู่กับการหาเงินเพื่อนำไปเสพซื้อสิ่งของเพียงแค่
อารมณ์ชั่ววูบ..
                ......
อุ่นใจที่สุดเมื่อได้กลับมาอยู่บ้าน
ทั้งบ้านที่เป็นรูปธรรมและบ้านที่อยู่ในใจ
กลับสู่ความอบอุ่นที่สัมผัสมาตั้งแต่วัยเด็ก
เวลาช่างผ่านพ้นไปเร็วนัก
มีอีกหลายอย่างที่เรารีบ
จนกระทั่งเก็บความสวยงามนั้นไว้ไม่ทัน
ต่อจากนี้ ในเวลาที่เดินผ่านต้นไม้
จะค่อยๆดูมัน อย่างที่มันเป็น
และมองความงาม ของสิ่งเหล่านั้นอย่างลึกซึ้งมากขึ้น
                ......

 

 

edit @ 11 May 2008 19:41:38 by sweethay

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

การมองสิ่งต่างๆ อย่างที่มัน "เป็น" ไม่ใช่เรื่องง่าย จิตใจของเรามักเต็มไปด้วยความคิด ความเชื่อ ความรู้ ค่านิยม ฯลฯ จนกระทั่งสิ่งเหล่านี้บดบังหรือบิดเบือน "ความจริง" ของสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบข้างเรา

ตัวอย่างใกล้ตัวของคนเราก็คือ การมองไม่เห็นตัวเราอย่างที่เรา "เป็น" เรามักอยู่กับ "ตัวตนในอุดมคติ" ของเรามากกว่า "ตัวตนที่แท้จริง" เราอยู่กับตัวตนที่เรารับรูว่าเราเป็น หรือ เราอยากที่จะเป็น มากกว่าที่จะมองเข้าไปข้างในอย่างชัดเจนว่า ธรรมชาติที่แท้จริงของเราเป็นอย่างไร

รพินทรนาถ ฐากูร กล่าวว่า "โลกนี้มีความงามไม่จำกัด แต่สายตาที่จำกัดมองไม่เห็น" คำถามที่เราควรถามตนเองคือ ทำอย่างไรสายตาของเราจึงจะเปิดกว้างและมองเห็นความงามที่มีอยู่อย่างไม่จำกัดบนโลกใบนี้?

#1 By หมาดำ (58.9.29.167) on 2008-02-14 10:46

#2 By (58.137.38.66) on 2008-05-06 08:09

ชอบเรื่องโรงเรียนอ่า

#3 By bua (124.120.90.91) on 2008-05-11 20:52